Ondergetekende heeft gisteren zijn 25ste levensjaar bezegeld door er een wijntje op te drinken met zijn tweelingbroer met vriendin. Daarvoor een dagje Walibi, wat overigens diep in de donkere schaduw staat van de Efteling, wat hem nog geen schijntje licht gunt. Al met al een mooie dag met veel lol. Saai weer wel, maar dat kon de pret niet drukken. Het was zeker niet half zo saai als de speech van Geert Wilders zaterdag in NYC en ook niet half zo saai als de film waarin deze zelfde man geportretteerd werd. Blij dat ik dit weekend niet aan Geertje heb gewijd, maar aan mijzelf en die van mijn broer want jarig zijn is toch ook wel eens een keertje leuk. Mijn jubileum op deze aardkloot gaan we officieel pas volgende week (zondag 19) vieren met vrienden en familie, maar dat betekent niet dat het feit al achter rug is. We zijn inmiddels alweer een dag ouder, maar daar voelen we niks van!
Wat overigens wel een interessante gewaarwording is, is dat mijn telefoon voor het eerst in jaren op mijn verjaardag geen overuren heeft hoeven draaien. Dit is ook het eerst sinds 2006, toen ik het op de 9e vierde, dat ik het niet op mijn werkelijke verjaardag vier. Normaliter vier ik mijn verjaardag ‘s avonds op de dag zelf, wat dit jaar niet mogelijk was gezien mijn geliefde vader een heus golftoernooi had georganiseerd op deze heugelijke dag. Wat tevens betekende dat mijn tweelingbroer het niet de avond van tevoren kon vieren, want dan zouden alle golvende familieleden niet aan de borrel kunnen vanwege het toernooi de volgende dag. Dus wat doen we dan, dan kiezen we een andere dag, een week later, om mijn verjaardag te vieren. En ondanks er meestal toch wel gewoon opkomst was op de dag dat ik het vierde, wat dus tevens mijn verjaardag was, werd ik overdag altijd al door velen gebeld om me te feliciteren, wat heel gebruikelijk is op een verjaardag. Sommige zou ik uren daarna gewoon op het feest treffen, anderen zouden niet komen of sommige zouden zelfs op dat moment laten weten dat ze het niet gaan redden. Dat hoefde allemaal dit jaar niet, want mijn verjaardag moet nog gevierd worden.
Het klopt wel dat ik mijn broer en familie en een vriend van me al op het feest van mijn broer heb gezien, maar sommigen zouden andere jaren alsnog gebeld hebben op de dag zelf en dat was nu niet het geval, wat dus volgens mij te wijten is aan het feit dat ik het op een andere dag viel. Het speelt geen rol in hun hoofd dus er wordt niet aan gedacht…dat is interessant, gezien ik zelf iets te makkelijk allerlei details van iemands leven onthoud en dus ook hun verjaardag en natuurlijk op die heugelijke dag daar blijk van zal geven. Dit is overigens allemaal geen verwijt hoor, want het maakt mij niet uit wanneer iemand wel of niet mij nog vele jaren erbij toe wenst, maar het is een waarneming, aangezien ik het andere jaren zo anders heb ervaren op de dag van mijn verjaardag. Dan zou ik mijn telefoon net zo goed in mijn handen kunnen houden omdat hij continu af zou gaan, en dat heb je nu eenmaal met zo’n grote familie en genoeg andere vrienden en kennissen die om je geven.
Het is ook typisch dat juist de mensen die je wel feliciteren dat zijn vrienden die je al een eeuwigheid kent, op één na die waarschijnlijk genoeg te doen had of door al het gedoe rond mijn feestje in de war is gebracht. Die mensen weten natuurlijk altijd al dat jij op die dag jarig bent, net zo goed als ik hun verjaardagen ken zonder dat ik daarvoor in een kalander hoef te kijken. Die dag zie je ver van te voren aankomen. Hoogstwaarschijnlijk zijn er een hoop mensen die door al die social media als Facebook niet meer zelfstandig hoeven na te denken en data als verjaardagen hoeven te onthouden, gezien Facebook dat al voor je doet…maar daar zat je zondag s n keertje niet achter…Of deze mensen, gezien ze zijn uitgenodigd, denken dat ik zondag aanstaande jarig ben gezien ik het op die dag vier. Ik vind het een interessante gewaardwording dat dit dus het eerste jaar in lange tijd is dat ik een andere datum heb uitgekozen om het te vieren, en meteen zijn er een hoop mensen die op de dag zelf vergeten te bellen en mij vandaag nog feliciteren of hun felicitaties uit zullen stellen tot zondag, omdat ze me dan zien of omdat ze denken dat ik dan jarig ben. We zien het dus wel wat het wordt zondag…
Overigens had mijn broer hetzelfde, waar we gisterenavond nog even over gebabbeld hebben. Van een aantal begrepen we sowieso totaal niet waarom de felicitaties nog niet zijn aangekomen, dus ik zal deze week voorzichtig informeren naar hoe dat zit en of ze komende zondag dan wel aanwezig zijn, want die vraag heb ik natuurlijk niet kunnen stellen omdat ik ze niet aan de telefoon heb gehad…jeetje, wat een gedoe om niks is dat hele jarig zijn. Grappig om iig te merken dat er vandaag nog wat felicitaties binnen druppelen en excuses en dat soort dingen…wat natuurlijk helemaal niet erg is ofzo dus excuses zijn misschien een beetje overdreven, al vind ik het natuurlijk altijd wel leuk om gelukwensen te ontvangen en dat soort dingen…we zullen wel zien. Wellicht leest iemand dit en denkt, verrek…hoe kon ik dat nou zijn vergeten…
Klaar ermee. tot een volgend bericht en voor sommigen tot zondag!
